Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

Σκιαθίτισσαι χορεύουσαί τὴν Καμάραν


Ἀναπαραγωγὴ τοῦ πίνακος μὲ τοπίο ἐρημικὴ ἀκρογιαλιὰ στὴν τοποθεσία Καλαμάκι. 
Διὰ χειρὸς Κωνσταντίνου Κουτούμπα.

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Μουσικολογικά




Η Συνέντευξη του αείμνηστου Δημητρίου Σουρλατζή, Άρχοντος Μουσικοδιδασκάλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε τοπικό τηλεοπτικό Σταθμό της Κρήτης. Πατήστε εδώ.

Για να δείτε πληροφορίες Σχετικά με τον αείμνηστο Άρχοντα Δημήτριο Σουρλατζή στον ιστοχώρο Αναλόγιον, πατήστε εδώ.

Σάββατο 14 Ιουλίου 2012

ΜΕ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΕ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΙΣΤΡΙΑ ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΣΚΙΑΘΟΥ




(Δελτίο Τύπου Ι. Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων)

Με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα έλαβε χώρα το Σάββατο 7 και την Κυριακή 8 Ιουλίου 2012 η Πανήγυρη της επετείου ευρέσεως της Ιεράς Εικόνος της πολιούχου της Σκιάθου Παναγίας «Εικονιστρίας», η οποία απεκαλύφθη το 1665 μ.Χ. στον γέροντα ασκητή Συμεών κατά θαυμαστό τρόπο και στις ημέρες μας φυλάσσεται με ευλάβεια στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών Σκιάθου.
Εφέτος, στον εορτασμό συμμετείχε και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. Εμμανουήλ, προσκεκλημένος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου. 

Από την Αγρυπνία στην Παναγία τη Λιμνιά, Σκιάθου. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. .κ. Εμμανουήλ με τον Σεβ. Πομενάρχη μας κ. κ. Χρυσόστομον, ευλογών τον Άρτον.

Το απόγευμα του Σαββάτου 7 Ιουλίου στον Ι. Ν. Γενεθλίου της Θεοτόκου (Παναγία Λιμνιά) Σκιάθου τελέσθηκε Μικρά Αγρυπνία (Μέγας Εσπερινός και μέρος της Ακολουθίας του Όρθρου, μέχρι το Εωθινό Ευαγγέλιο)  για την Εορτή της Παναγίας Εικονιστρίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου κ. Εμμανουήλ, με τη συμμετοχή και του Ποιμενάρχου μας και των Κληρικών της Μητροπόλεώς μας και επισκεπτών. Στο κήρυγμά του προς τους πιστούς ο Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος αναφέρθηκε στην τιμή των κατοίκων της Σκιάθου προς την Παναγία, τονίζοντας ότι αυτή είναι η ουσιαστική πνευματική παράδοση του Τόπου και έτσι θα πρέπει να προβάλλεται στα πέρατα του κόσμου, όπως την ήθελαν οι σπουδαίοι Σκιαθίτες στο διάβα της ιστορίας, με αποκορύφωμα τους δύο Αλεξάνδρους (Παπαδιαμάντη και Μωραϊτίδη), ως Τόπος της Παναγίας, των Κολλυβάδων και της πλούσιας παράδοσης.

Από την Αγρυπνία στην Παναγία τη Λιμνιά, Σκιάθου. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. .κ. Εμμανουήλ με τον Σεβ. Πομενάρχη μας κ. κ. Χρυσόστομον.
Από την Αγρυπνία στην Παναγία τη Λιμνιά, Σκιάθου. Ακολουθία της Λιτής.
Από την Αγρυπνία στην Παναγία τη Λιμνιά, Σκιάθου. Ακολουθία της Λιτής.
Την κυριώνυμη ημέρα της Εορτής, Κυριακή 8 Ιουλίου 2012, σύμφωνα με τοπικό έθιμο που θέλει να λειτουργούν και οι δύο Ενοριακοί Ναοί της χώρας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. Εμμανουήλ λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ι. Ν. Γενεθλίου της Θεοτόκου, όπου ευρισκόταν και η Ιερά Εικόνα της Παναγίας, ενώ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών.

Από την Λιτανεία της Πολιούχου στην πόλη της Σκιάθου.  Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας  εισοδεύει  την Ι. Εικόνα της Παναγίας στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Τριών Ιεραρχών Σκιάθου, όπου και φυλάσσεται όλο το έτος.


Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, έλαβε χώρα η Λιτανεία της Ιεράς Εικόνος στους δρόμους του Νησιού, την οποία ακολούθησαν πολλοί Σκιαθίτες αλλά και αρκετοί ξένοι και μάλιστα από την αλλοδαπή και η οποία κατέληξε στον Μητροπολιτικό Ι. Ν. των Τριών Ιεραρχών, όπου η Παναγία φυλάσσεται όλο τον χρόνο. Κατά τη διάρκεια της Λιτανείας οι Ιερείς και οι Ψάλτες, σύμφωνα με την προβλεπόμενη τάξη του εορτασμού, έψαλλαν τον Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα της Παναγίας μας.

Από την Περιφορά της Ι. Εικόνος της Παναγίας της Εικονίστριας, Πολιούχου Σκιάθου, στην πόλη της Σκιάθου.
Το απόγευμα της Κυριακής οι δύο Αρχιερείς επισκέφθηκαν την ιστορική Ιερά Μονή της Ευαγγελιστρίας Σκιάθου, την οποίαν ανήγειραν οι Κολλυβάδες Πατέρες τον 18οαιώνα μ.Χ., όπου έγιναν δεκτοί από τον Ηγούμενο π. Ιωσήφ και τους πατέρες της Αδελφότητος και ξεναγήθηκαν στους χώρους Της.

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. .κ . Εμμανουήλ και ο  Ποιμενάρχης μας  κ. κ. Χρυσόστομος ξεναγούνται στην Ι. Κοινοβιακή Μονή Ευαγγελισμού Σκιάθου από τον Ηγούμενο Αρχιμ. Ιωσήφ Κατσούρα.
 
Αμέσως μετά, μετέβησαν άπαντες στο Πνευματικό Κέντρο των δύο Ενοριών της Σκιάθου, όπου έλαβαν χώρα τα Εγκαίνια του νέου Λαογραφικού Μουσείου, το οποίο θα στεγασθεί στον 1ο όροφό του και δημιουργήθηκε με την αξιοποίησης δωρεών ευλαβών Σκιαθιτών, οι οποίοι προσέφεραν τον «πλούτο» της παράδοσης στους Ιερείς της νήσου και εκείνοι τον αξιοποίησαν.
Ο Πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου π. Νικόλαος Σταματάς προσεφώνησε στην αρχή και ευχαρίστησε όσους εκοπίασαν για το στήσιμο του Μουσείου, ενώ κάλεσε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο να απονείμει την τιμητική πλακέτα στον μεγάλο δωρητή κ. Σταύρο Καραθάνο.

Η προσφώνηση του π. Νικολάου Σταματά, Προέδρου του Πνευματικού Κέντρου Ενοριών Σκιάθου.

Στην αντιφώνησή του ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος συνεχάρη τον π. Νικόλαο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για την πρωτοβουλία τους αυτή, όπως και για όλες τις Εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα κατά την διάρκεια ολοκλήρου του έτους στο Πνευματικό Κέντρο, τον Αρχιερατικό Επίτροπο π. Γεώργιο Σταματά (κατά σάρκα πατέρα του π. Νικολάου) και τους άλλους Ιερείς της Νήσου Αρχιμ. π. Ιωσήφ Κατσούρα, Πρωτ. π. Ιωάννη Κωσταρά και Ιερομ. π. Λουκά Σταμέλο, ενώ μνημόνευσε ιδιαιτέρως τον μακαριστό Γέροντά του, Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο Α΄, ο οποίος πρωτοστάτησε στην δημιουργία του Πνευματικού Κέντρου, προτρέποντας συνεχώς τους Ιερείς και τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια, οι οποίοι έκαναν πρόθυμη υπακοή στον Επίσκοπό τους και έφτιαξαν το Πνευματικό Κέντρο, αληθινό στολίδι για την Σκιάθο, αξιοποιώντας περιουσιακά στοιχεία της Εκκλησίας, αλλά και πολλές δωρεές ευλαβών Σκιαθιτών.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαρτούμ κ. κ. Εμμανουήλ εγκαινιάζει το Λαογραφικό Μουσείο.







Όλες οι παραπάνω Εκδηλώσεις μεταδόθηκαν σε απευθείας σύνδεση από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεώς μας (97,7 FM).
 
Ιερά Μητρόπολις Χαλκίδος
Βάκη 21 - 341 00 Χαλκίδα
τηλ. 22210.60404-7, fax: 22210.61505

Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Φιλούμενος

Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος, ὁ ἱερομάρτυς τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακὼβ (+1979). Διὰ χειρὸς Κωνσταντίνου Κουτούμπα.

Κυριακή 27 Μαΐου 2012

'Απὸ τὸ Χρονικὸν τῆς Ἁλώσεως (1453)


μιλία το Ατοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου πρν τν λωση τς Κωνσταντινουπόλεως

π τ Χρονικν το Μεγάλου Λογοθέτη Γεωργίου Σφραντζ Φραντζ
κδοθν ν Κερκύρ τει 1477


μες μέν, εγενέστατοι ρχοντες κα κλαμπρότατοι δήμαρχοι κα στρατηγο κα γενναιότατοι στρατιται κα πς πιστς κα τίμιος λαός, καλς οδατε τι φθασεν ρα κα χθρς τς πίστεως μν βούλεται να μετ πάσης τέχνης κα μηχανς σχυροτέρως στενοχωρήσ μς κα πόλεμον σφοδρν μετ συμπλοκς μεγάλης κα συρρήξεως κ τς χέρσου κα θαλάσσης δώσ μν μετ πάσης δυνάμεως, να, ε δυνατόν, ς φις τν ἱὸν κχύσ κα ς λέων νήμερος καταπί μς. Δι τοτο λέγω κα παρακαλ μς να σττε νδρείως κα μετ γενναίας ψυχς, ς πάντοτε ως το νν ποιήσατε, κατ τν χθρν τς πίστεως μν. Παραδίδωμι δ μν τν κλαμπροτάτην κα περίφημον ταύτην πόλιν κα πατρίδα μν κα βασιλεύουσαν τν πόλεων. Καλς ον οδατε, δελφοί, τι δι τέσσερα τιν φείλεται κοινς σμεν πάντες να προτιμήσωμεν ποθανεν μλλον ζν, πρτον μν πρ τς πίστεως μν κα εσεβείας, δεύτερον δ πρ πατρίδος, τρίτον πρ το βασιλέως ς Χριστο Κυρίου, κα τέταρτον πρ συγγενν κα φίλων. Λοιπόν, δελφοί, ἐὰν χρεσται σμεν πρ νς κ τν τεσσάρων γωνίζεσθαι ως θανάτου πολλ μλλον πρ πάντων μες, ς βλέπετε προφανς, κα κ πάντων μέλλομεν ζημιωθναι.
Ἐὰν δι τ μ πλημμελήματα παραχωρήσ Θες τν νίκην τος σεβέσιν, πρ τς πίστεως μν τς γίας, ν Χριστς ν τ οκεί αματι μν δωρήσατο, κινδυνεύομεν, στι κεφάλαιον πάντων. Κα ἐὰν τν κόσμον λον κερδίσ τις κα τν ψυχν ζημιωθ, τί τ φελος; Δεύτερον πατρίδα περίφημον τοιούτως στερούμεθα κα τν λευθερίαν μν. Τρίτον βασιλείαν τήν ποτε μν περιφαν, νν δ τεταπεινωμένην κα ξουθενωμένην πωλέσαμεν, κα π το τυράννου κα σεβος ρχεται. Τέταρτον δ κα φιλτάτων τέκνων κα συμβίων κα συγγενν στερούμεθα. Ατς δ λιτήριος μηρς πεντήκοντα κα πτ μέρας γει σήμερον φ᾿ ο μς λθν πέκλεισεν κα μετ πάσης μηχανς κα σχύος καθ᾿ μέραν τ κα νύκτα οκ παύσατο πολιορκν μς κα χάριτι το παντεπόπτου Χριστο Κυρίου μν κ τν τειχν μετ ασχύνης χρι το νν πολλάκις κακς πεπέμφθη. Τ νν δ πάλιν, δελφοί, μ δειλιάσητε, ἐὰν κα τοχος μακρόθεν λίγον κ τν κρότων κα τν πτωμάτων τν λεπόλεων πεσε, διότι, ς μες θεωρετε, κατ τ δυνατν διορθώσαμεν πάλιν ατό. μες πάσαν τν λπίδα ες τν μαχον δόξαν το Θεο νεθέμεθα, οτοι ν ρμασι κα οτοι ν πποις κα δυνάμει κα πλήθει, μες δ ν νόματι Κυρίου το Θεο κα Σωτρος μν πεποίθαμεν, δεύτερον δ κα ν τας μετέραις χερσ κα ωμαλαιότητι, ν δωρήσατο μν θεία δύναμις. Γνωρίζω δ τι ατη μυριαρίθμητος γέλη τν σεβν, καθς ατν συνήθεια, λεύσονται καθ᾿ μν μετ βαναύσου κα πηρμένης φρύος κα θάρσους πολλο κα βίας, να δι τν λιγότητα μν θλίψωσι κα κ το κόπου στενοχωρήσωσι, κα μετ φωνν μεγάλων κα λαλαγμν ναριθμήτων, να μς φοβήσωσι. Τς τοιαύτας ατν φλυαρίας καλς οδατε, κα ο χρ λέγειν περ τούτων. Κα ρα λίγοι τοιατα ποιήσωσι, κα ναριθμήτους πέτρας κα τερα βέλη κα λεβολίσκους, σε μμον θαλασσν νωθεν μν πτήσουσι, δι᾿ ν, λπίζω γάρ, ο βλάψωσι, διότι μς θεωρ κα λίαν γάλλομαι κα τοιαύταις λπίσι τν λογισμν τρέφομαι, τι ε κα λίγοι πάνυ σμέν, λλ πάντες πιδέξιοι κα πιτήδειοι ωμαλέοι τ κα σχυρο κα μεγαλήτορες κα καλς προπαρασκευασμένοι πάρχετε. Τας σπίσιν μν καλς τν κεφαλν σκέπεσθε π τ συμπλοκ κα συρρήξει. δεξι μν τν ρομφαίαν χουσα μακρν στω πάντοτε. Α περικεφαλααι μν κα ο θώρακες κα ο σιδηρο ματισμο λίαν εσν κανο μα κα τος λοιπος πλοις, κα ν τ συμπλοκ σονται πάνυ φέλιμα, ο ναντίοι ο χρνται, λλ᾿ οτε κέκτηνται.
Κα μες σωθεν τν τειχν πάρχετε σκεπόμενοι, ο δ σκεπες μετ κόπου ρχονται. Διό, συστρατιται γίγνεσθε τοιμοι κα στερεο κα μεγαλόψυχοι δι τος οκτιρμος το Θεο. Μιμηθτε τούς ποτε τν Καρχηδονίων λίγους λέφαντας, πς τοσούτον πλθος ππων ωμαίων τ φων κα θέα δίωξαν, κα ἐὰν ζον λογον δίωξε πόσον μλλον μες τν ζων κα λόγων πάρχοντες κύριοι, κα ο καθ᾿ μν ρχόμενοι να παράταξιν μεθ᾿ μν ποιήσωσιν ς ζα λογα κα χείρονές εσιν. Ο πέλται μν κα ομφαοι κα τ τόξα κα κόντια πρς ατος πεμπέτωσαν παρ᾿ μν. Κα οτως λογίσθητε ς π γρίων χοίρων κα πληθν κυνήγιον, να γνώσωσιν ο σεβες τι ο μετ λόγων ζων ς ατοί, παράταξιν χουσιν, λλ μετ κυρίων κα αθεντν ατν κα πογόνων λλήνων κα ωμαίων. Οδατε καλς τι δυσσεβς ατς μηρς κα χθρς τς γίας μν πίστεως χωρς ελογον ατίας τινς τν γάπην ν εχομεν λυσεν, κα τος ρκους ατο τος πολλος θέτησεν ντ᾿ οδενς λογιζόμενος κα λθν αφνιδίως φρούριον ποίησεν π τ στενν το σωμάτου, να καθ᾿ κάστην μέραν δύνηται βλάπτειν μς. Τος γρος μν κα κήπους κα παραδείσους κα οκους πυριαλώτους ποίησε, τος δελφος μν τος Χριστιανος σους ερεν, θανάτωσε κα χμαλώτευσε, τν φιλίαν μν λυσεν. Τος δ το Γαλατά, φιλίωσε, κα ατο χαίρονται, μ εδότες κα ατο ο ταλαίπωροι τν το γεωργο παιδς μύθον, το ψήνοντος τος κοχλίας κα επόντος. νόητα ζα, κα τ ξς.
λθν ον δελφοί, μς πέκλεισε, κα καθ᾿ κάστην τ χανς ατο στόμα χάσκων, πς ερη καιρν πιτήδειον να καταπί μς κα τν πόλιν ταύτην, ν νήγειρεν τρισμακάριστος κενος κα τ πανάγν δεσποίν μν θεοτόκ κα ειπαρθένω Μαρία φιέρωσεν κα χαρίσατο το κυρίαν εναι κα βοηθν κα σκέπην τ μετέρ πατρίδι κα καταφύγιον τν Χριστιανν, λπίδα κα χαρν πάντων τν λλήνων τ καύχημα πάσι τος σιν π τν το λίου νατολήν. Κα οτος σεβέστατος τήν ποτε περιφαν κα μφακλίζουσαν ς όδον το γρο βούλεται ποισαι π᾿ ατόν. δούλωσε σχεδόν, δύναμαι επεν, πάσαν τν φ᾿ λιον κα πέταξεν π τος πόδας ατς Πόντον κα ρμενίαν, Περσίαν κα Παμφλαγονίαν, μαζόνας κα Καππαδοκίαν, Γαλατίαν κα Μηδίαν Κολχος κα βηρας, Βοσποριανος κα λβάνους Συρίαν κα Κιλικίαν κα Μεσοποταμίαν, Φοινίκην, Βακτριανος κα Σκύθας, Μακεδονίαν κα Θετταλίαν, λλάδα, Βοιωτία, Λοκρος κα Ατωλούς, καρνανίαν, χαΐαν κα Πελοπόννησον, πειρον κα τ λλυρικν Λύχνιτας κατ τ νδριατικόν, ταλίαν, Τουσκίνους, Κέλτους κα Κελτογαλάτας, βηρίαν τ κα ως τν Γαδείρων, Λιβύαν κα Μαυρητανίαν κα Μαυρουσίαν, Αθιοπίαν, Βελέδας, Σκούδην, Νουμιδίαν κα φρικν κα Αγυπτον ατς τ νν βούλεται δουλσαι κα τν κυριεύουσαν τν πόλεων, ζυγ ποβαλεν κα δουλεία κα τς γίας κκλησίας μν, νθα προσκυνετο γία Τρις κα δοξολογετο τ πανάγιον, κα που ο γγελοι κούοντο μνεν τ θεον κα τν νσαρκον το Θεο Λόγου οκονομίαν, βούλεται ποισαι προσκύνημα τς ατο βλασφημίας κα το φληναφο ψευδοπροφήτου Μωάμεθ, κα κατοικητήριον λόγων κα καμήλων. Λοιπν δελφο κα συστρατιται, κατ νον νθυμηθτε να τ μνημόσυνον μν κα μνήμη κα φήμη κα λευθερία αωνίως γενήσηται.


Το κείμενο αναρτημένο στην πηγή http://el.wikisource.org