Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

ΨΗΛΑΦΩ Τ' ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ ΕΠΟΧΩΝ



ΨΗΛΑΦΩ Τ’ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ ΕΠΟΧΩΝ

Σπηλιά: μιλιά αστηχεί σταλακτιτών
φωνές πετραίων περιστεριών, δεν ήσουν Σύ
κι ανήσυχος φωνάζω.
Μονάχος ειμ’ εδώ, πόσους αιώνες;

Ψηλαφώ τ’ απολιθώματα εποχών για να σε βρω
βαθύ σκοτάδι
μα η μορφή σου που ‘μεινε ανθρώπινη πολύ
απομεινάρι δόνησης που μ’ οδηγεί στη Γη
ξανά να σ’ ανταμώσω σ’ αλλαγή.

Σπηλιά: της λησμονιάς η έξοδος που να ‘ναι; θα τη βρώ;
Του χρόνου η περιπέτεια νέφος περαστικό:
η οντική σου ευγένεια το χάος θα γεφυρώσει.

Ζήσης Οικονόμου