Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Έκθεση Ζωγραφικής ''Η κουλτούρα της Διατροφής στη Σκιάθο''.

του Κωνσταντίνου Κουτούμπα.

Η Έκθεση Ζωγραφικής ''Η κουλτούρα της διατροφής στη Σκιάθο'', παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του 1ου Φεστιβάλ γεύσεων Βορείων Σποράδων, που  διοργανώθηκε στη Σκιάθο, το διήμερο 6 και 7 Σεπτεμβρίου 2014, με στόχο την ανάδειξη της τοπικής κουζίνας και των τοπικών προϊόντων των νησιών. Στην Έκθεση συμμετείχαν έξι Σκιαθίτες δημιουργοί, οι Ευγενία Αλεξίου, Στάθης Κουμιώτης, Κωνσταντίνος Κουτούμπας, Παρασκευή Κουτούμπα, Δέσποινα Μιτζέλου και Γεώργιος Μπεζεριάνος, ενώ παρουσιάστηκε και μέρος του φωτογραφικού αρχείου του Συλλόγου Συνταξιούχων Ναυτικών Σκιάθου.

Το Φεστιβάλ και η Έκθεση διοργανώθηκαν υπό την αιγίδα του Δήμου Σκιάθου και συμμετείχαν διοργανωτικά η Λέσχη Αρχιμαγείρων Ελλάδας, η Ένωση Καταστηματαρχών, Εστιατόρων, Ταβερνών και συναφών Επαγγελμάτων Σκιάθου, ο Σύλλογος Γυναικών Σκιάθου, μάγειρες και παραγωγοί τοπικών προϊόντων Αλοννήσου και Σκοπέλου, με την υποστήριξη της Ένωσης Ξενοδόχων Σκιάθου.

Η Έκθεση αφορούσε πίνακες και εικόνες των εδεσμάτων, της λαογραφικής παράδοσης και του καθημερινού νησιωτικού βίου, της ιστορίας του νησιού, και γενικότερα της Σκιάθου. Παρουσιάστηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Σκιάθου - Μπούρτζι, την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου, όπου παράλληλα σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο παρουσιάζονταν τοπικά επιλεγμένα πιάτα και επιλεγμένα προϊόντα και των τριών νησιών.

Σύμφωνα με την κοινή γνώμη των συνδιοργανωτών, απώτερος στόχος του Φεστιβάλ είναι να αποτελέσει θεσμό και να καθιερωθεί, ώστε να συμπίπτει με την έναρξη της τουριστικής σεζόν, και ως θεσμός με διεθνή απήχηση, θα πλαισιώνεται με παράλληλες δραστηριότητες και Εκθέσεις.

Το άνοιγμα του φύλλου. Διά χειρός Κωνσταντίνου Κουτούμπα.

 Τα Χαμαλιά. Διά χειρός Κωνσταντίνου Κουτούμπα.


 Δείπνο. Ελαιογραφία Παρασκευής Κουτούμπα.


 Ουζάκι. Ελαιογραφία Παρασκευής Κουτούμπα.



ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗ «ΦΟΝΙΣΣΑ» ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ στα ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά.

(ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΚΙΑΘΟΥ)

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη ο Δήμος Σκιάθου και το Σπίτι - Μουσείο Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη είχαν καθιερώσει από το 2011 την ανάγνωση διηγημάτων του στο πρωτότυπο και από μετάφραση.

Οι συναντήσεις αυτές έχαιραν θετικής ανταπόκρισης από τους κατοίκους του νησιού, από τους αλλοδαπούς που μένουν μόνιμα στην Σκιάθο, καθώς και από επισκέπτες που έκαναν τις διακοπές τους στο νησί.

Τηρώντας την υπόσχεση για συνέχιση αυτών των συναντήσεων την ΚΥΡΙΑΚΉ 24-08-2014 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία εκδήλωση αφιέρωμα στον μεταφραζόμενο Παπαδιαμάντη, στην αυλή του Ιερού Ναού της Παναγίας Λιμνιάς, της δεύτερης ενοριακής Εκκλησίας του νησιού, η οποία κτίστηκε το 1838.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Σκιάθου κ. Νικόλαος Πλωμαρίτης  συγκινημένος αφού κλείνει την Δημαρχιακή του θητεία με αυτή την πνευματική εκδήλωση και χαρούμενος για την απήχηση που είχε αυτό το αφιέρωμα στους ντόπιους και αλλοδαπούς συμμετέχοντες. Επίσης ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στην άρτια διοργάνωση της εκδήλωσης.

Στην κατανυκτική ατμόσφαιρα του ειδικά για την περίσταση διαμορφωμένου αύλειου χώρου οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν: ανάγνωση αποσπασμάτων από το κορυφαίο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Η Φόνισσα» στο πρωτότυπο κείμενο, σε γερμανική και σε αγγλική μετάφραση από τον εξαίρετο ηθοποιό και σκηνοθέτη Ντάνιελ Δουζένη, Έλληνα που ζει και εργάζεται στο GRAZ της Αυστρίας.

Η εκδήλωση επενδύθηκε μουσικά από την Σκιαθίτισσα ταλαντούχο μουσικό Ζωή Σαρρή, η οποία με την κιθάρα της ερμήνευσε μελοποιημένους στίχους του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Για να τιμηθεί και ο Υμνογράφος Παπαδιαμάντης, η εκδήλωση ξεκίνησε και έκλεισε με την ψαλμώδηση Υμνογραφημάτων του από τους: Κωνσταντίνο Κουτούμπα καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής, Θεολόγο και Εμμανουήλ Ξυνάδα Δρ. Θεολογίας, Ιεροψάλτη.

Την εκδήλωση επιμελήθηκε και προλόγισε η Επιμελήτρια του Μουσείου Παπαδιαμάντη κα Αθηνά Παπαγεωργίου, η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο λόγος του Παπαδιαμάντη είναι τόσο διαχρονικός και πανανθρώπινος, αφού μπόρεσε να αγγίξει και να συγκινήσει το ίδιο ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας, εθνικότητας και κουλτούρας.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Από την λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας. Ψάλλει ο αείμνηστος Δημήτριος Σουρλατζής.



Ευχαριστώ τον φίλτατο Βασίλειο Μαυράγκανο για το διαμαντάκι που ανακάλυψε και μου έστειλε, παλαιό ντοκουμέντο από την ακολουθία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Ι. Μ. Πεντέλης, όπου από το 30:10 και εξής ψάλλει ο μακαριστός δάσκαλός μου Δημήτριος Σουρλατζής, το 1992.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Οἱ Ἅγιοι Κήρυκος καὶ Ἰουλίττα.

Τῇ ΙΕ’ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου,

Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κηρύκου καὶ Ἰουλίττης

Τοιχογραφία τῶν Μαρτύρων στὸν Ναὸ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, στὸ Κάστρο τῆς Σκιάθου.


Ὁ προσκυνητὴς ποῦ θὰ ἐπισκεφτεῖ τὸ Ναὸ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, παρατηρεῖ ἀνάμεσα στὶς ἄλλες τοιχογραφίες τοῦ νότιου τοίχου, δίπλα ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Μερκουρίου, καὶ ἄνωθεν τῆς παλαιᾶς κλειστῆς σήμερα θύρας, τὸ ζεῦγος τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κηρύκου, καὶ τῆς μητέρας του Ἰουλίττης. Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης περιγράφει τὴν ἀπεικόνιση αὐτὴ στὸ νοσταλγικὸ διήγημα Στὸ Χριστό, στὸ Κάστρο: 

‘‘Γείτων τῆς τρομακτικῆς ταύτης σκηνῆς παρίσταται γλυκεῖα καὶ συμπαθεστάτη εἰκών, ὁ Ἅγιος Κήρυκος, τριετίζον παιδίον, κρατούμενον ἐκ τῆς χειρὸς ὑπὸ τῆς μητρός του, τῆς Ἁγίας Ἰουλίττης. Διὰ δώρων καὶ θωπειῶν ἐζήτει ὁ διώκτης Ἀλέξανδρος νὰ ἑλκύσῃ τὸ παιδίον, καὶ διὰ τοῦ παιδίου τὴν μητέρα. Ἀλλ᾽ ὁ παῖς καλῶν τὴν μητέρα του καὶ ὑποψελλίζων τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα, ἔπτυσε τὸν τύραννον κατὰ πρόσωπον, κ᾽ ἐκεῖνος ἐξαγριωθεὶς ἐκρήμνισε τὸ παιδίον ἀπὸ τῆς μαρμαρίνης κλίμακος, ὅπου συνέτριψε τὸ τρυφερὸν καὶ διὰ στεφάνους πλασθὲν κρανίον’’.

Τὸ ζεῦγος τῶν Ἁγίων αὐτῶν, μαρτύρησε τὴν περίοδο τῶν Διωγμῶν τοῦ Αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (285μ.Χ. - 305μ.Χ.). Παραθέτουμε ἀκολούθως τὸ Συναξάριο τῶν Ἁγίων[1]


Ἀναπαραγωγὴ τῆς τοιχογραφίας τῶν Ἁγίων Κηρύκου καὶ Ἰουλίττης, ἀπὸ τὴν ἀνωτέρω τοιχογραφία. Διὰ χειρὸς Κωνσταντίνου Κουτούμπα.


‘‘ Οἱ Ἅγιοι Κήρυκος καὶ Ἰουλίττα ἡ μητέρα του''.

Ἡ Ἁγία Ἰουλίττα καταγόταν ἀπὸ τὸ Ἰκόνιο. Ἦταν ἐνάρετη χριστιανὴ γυναῖκα καὶ ὅταν χήρεψε δὲν ξαναπαντρεύτηκε, ἀλλὰ ζοῦσε μὲ εὐσέβεια, ἀφοσιωμένη στὴν ἀνατροφὴ τοῦ γιοῦ της Κηρύκου. Ὅταν ξέσπασε ὁ σκληρὸς διωγμὸς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ, ἡ Ἰουλίττα πῆρε τὸν τριετὴ γιό της καὶ κατέφυγε στὴ Σελεύκεια. Ἀλλὰ ὁ διωγμὸς εἶχε ἐπεκταθεῖ κι ἐκεῖ. Τότε, μὲ τὸ γιό της στὴν ἀγκαλιά, πῆγε στὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας. Ὁ ἔπαρχος Ἀλέξανδρος ἔμαθε γιὰ τὴν Ἰουλίττα καὶ ἀμέσως τὴν συνέλαβε. Προσπάθησε μὲ ποικίλους κολακευτικοὺς λόγους νὰ τὴν ἑλκύσει στὰ εἴδωλα. Καὶ ὅταν εἶδε ὅτι δὲν τὰ κατάφερε, πῆρε τὸν Κήρυκο ἀπὸ τὴν ἀγκαλιά της (τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ ἅγιο παιδὶ ψέλλιζε μπροστά του τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ) καὶ τὸν ἔριξε μὲ δύναμη στὶς σκάλες τοῦ βήματος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοῦ σπάσει τὸ κεφάλι καὶ τὸ παιδὶ νὰ πεθάνει ἐπὶ τόπου. Πύρινο μαχαίρι πέρασε ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς Ἰουλίττας. Ἕσφιξε τὶς παλάμες της καὶ εἶπε: «Κακοῦργε ἄρχοντα, ὅπως συνέτριψες τὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ μου, ἔτσι θὰ συντριβεῖ καὶ ἡ ψεύτικη θρησκεία σου». Θυμωμένος τότε ὁ ἔπαρχος, ἀμέσως ἀποκεφάλισε καὶ τὴν ἴδια, γιὰ νὰ μιμηθεῖ ἔτσι τὴν γενναία μητέρα τῶν Μακκαβαίων, γιὰ τὴν ὁποία λέει ἡ Ἅγια Γραφή: «Ὑπεραγόντως δὲ ἡ μήτηρ θαυμαστὴ καὶ μνήμης ἀγαθῆς ἀξία, ἥτις ἀπολυμένους υἱοὺς ἑπτὰ συνορῶσα μίας ὑπὸ καιρὸν ἡμέρας εὐψύχως ἔφερε διὰ τὰς ἐπὶ Κύριον ἐλπίδας». Δηλαδή, εἶναι ἀξιοθαύμαστη καὶ ἄξια ἀγαθῆς μνήμης ἡ μάνα, ποὺ ἂν καὶ ἔβλεπε νὰ πεθαίνουν τὰ ἑπτὰ παιδιά της μέσα σὲ μία μέρα, αὐτὴ τὸ ὑπέμεινε γενναῖα, διότι στήριζε τὶς ἐλπίδες της στὸν Κύριο’’.

Οἱ Ἅγιοι Κήρυκος καὶ Ἰουλίττα ἑορτάζουν στὶς 15 Ἰουλίου. Ἡ βρεφικὴ κάρα τοῦ Ἁγίου Κηρύκου μὲ ἐμφανῆ ἕως σήμερα τὸν θανάσιμο τραυματισμό του φυλάσσεται στὸ Παρεκκλήσιο-Σκευοφυλάκιο τοῦ Καθολικοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους.



Μικρογραφία τῆς ἰδίας παραστάσεως σὲ ξύλο. Διὰ χειρὸς Κωνσταντίνου Κουτούμπα. 


ΠΗΓΕΣ:




Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

ΙΣ ΧΣ Παντοκράτωρ


Xριστὸς Παντοκράτωρ, μικρογραφία. Σπουδὴ σὲ ἔργο τοῦ Πανσελήνου (14ος αἰ.). Αὐγοτέμπερα σὲ ξύλο. Διὰ χειρὸς Κωνσταντίνου Κουτούμπα. 

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Ο ρόλος του τεχνίτη στην τέχνη της εικόνας

Διάλογος με το περιοδικό Πεμπτουσία

13 Μαΐου 2014


Η τέχνη της εικόνας και ο τρόπος εικονογράφησης είναι το θέμα της συνέντευξης που έδωσε στην Πεμπτουσία ο θεολόγος και ζωγράφος Κωνσταντίνος Κουτούμπας.


koutoumpas-agiogr


Πεμπτουσία: Για να δημιουργήσετε μια καινούργια εικόνα είναι αναγκαίο να στηριχτείτε σε παλαιά πρότυπα;  σε ποιο βαθμό επεμβαίνετε εικαστικά εσείς;

Κωνσταντίνος Κουτούμπας: Η τέχνη της Εικονογραφίας έχει δικούς της κανόνες, δικούς της τρόπους έκφρασης και κυρίως δικούς της συμβολισμούς, οι οποίοι λειτουργούν διαχρονικά και διατρανώνουν τη θεολογία της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου, όπου η τιμή της εικόνος ”ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει”. Αυτό το πλαίσιο διασφαλίζει την ήδη προγενέστερη εικονογραφική παράδοση που φθάνει έως τον πρώτο εικονογράφο, τον Απόστολο Λουκά, και τη μεταλαμπαδεύει από δάσκαλο σε μαθητή διαχρονικά. Ωστόσο αποτελεί και το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να κινηθεί ο Εικονογράφος και να μιλήσει ίσως στη γλώσσα των συγχρόνων του. Ο Εικονογράφος σχοινοβατεί ανάμεσα σε δύο άκρα. Στην προσκόλληση σε παλαιότερα εικονογραφικά πρότυπα και στην απόλυτα ελεύθερη παραγωγή έργων. Χρέος έχει να μελετά και να σπουδάζει τα εικονογραφικά παραδοσιακά πρότυπα χωρίς να προσκολλάται σε μία Σχολή (μακεδονική, κρητική κλπ). Ενίοτε, όταν οι συνθήκες το απαιτούν, μπορεί να εργαστεί και αντιγραφικά. Ωστόσο η αντιγραφική διαδικασία εντάσσεται και αυτή στο πλαίσιο της σπουδής αλλά και της πρόσληψης των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του εν λόγῳ έργου, που θα τα αξιοποιήσει κατόπιν. Αυτό όμως δεν αμβλύνει τον προσωπικό χρωστήρα που είναι εμφανής σε κάθε εικόνα, δια χειρών του.

Π.: Πόσο σημαντικό είναι ο αγιογράφος να έχει πνευματική βιωματική σχέση με τα πρόσωπα που εικονογραφεί;

Κ.Κ.: Είναι αναγκαίο αν όχι προαπαιτούμενο ο εικονογράφος να επιτελεί το έργο του με προσευχητική διάθεση. Έχει ειπωθεί ότι το διακόνημα του εικονογράφου είναι όμοιο με αυτό του ιερέως, καθώς ανασυνθέτει και μεταβάλει τα στοιχεία της φύσης (ξύλο, χρωστικές, ρητίνες), σε αναγεννημένες εν Χριστώ μορφές και εκτυπώματα. Αν και αναγνωρίζει – με την χαρακτηριστική υπογραφή- ότι δεν ενεργεί ο ίδιος αλλά ο Θεός ενεργεί διά χειρός του, ωστόσο οφείλει προσπαθεί στη βιοματική μετοχή στο έργο του. Να μελετά το βίο του Αγίου που εικονίζει και να τον επικαλείται. Θα ήταν κοινότυπο να πούμε ότι απαιτείται Μυστηριακή ζωή, παρόλο που ο Θεός ενεργεί μέσω της εικόνος του, έστω και χωρίς αυτή.


koutoumpawagiogrexo
Π.: Με το έργο σας προσπαθείτε να επικοινωνήσετε με τους θεατές ή επιζητείτε την αναφορά σας μόνο προς το Χριστό και τους αγίους;

Η Εικόνα έχει διαλογική σχέση με τον θεατή – πιστό. Από πολύ νωρίς εγκαταλείφθηκε η μετωπική στάση στα πρόσωπα του Χριστού και των Αγίων και υιοθετήθηκε η υπο γωνία μετωπική στάση -η λεγόμενη 10 μοιρών θέση- αριστερά η δεξιά, με το βλέμμα να ακολουθεί αντίρροπη ως προς το πρόσωπο κίνηση, με αποτέλεσμα να κοιτά τον πιστό κατά πρόσωπον όπου κι αν σταθεί. Ακόμη, η έλλειψη σκιἀς, η απουσία προωπτικής, η τοποθέτηση των ψυχρών χρωμάτων μπροστά από τα θερμά, όλα αυτά συνεργούν στο ὀτι η εικόνα κινείται προς τα έξω, μεταμορφώνοντας τον κόσμο, παρουσιάζοντας μια εικόνα των εσχάτων και του ανακαινισμένου εν Χριστώ κόσμου. Μετέχει τόσο της κοινωνίας με τους πιστούς όσο και της κοινωνίας των πιστών με το εικονιζόμενο, ”ὡς ἡ πίστις αὐτῷ χωρεῖ”.

Π.: Είδαμε ένα από τα έργα σας τον αγ. Θεόδωρο το Βυζάντιο με σκηνές από το μαρτύριο του. Εικόνες με το μαρτύριο των αγίων και παραστάσεις από το βίο τους από πότε εμφανίζονται στην εικονογραφία είναι παράδοση παλαιά;

Κ.Κ.: Συναξαριακές ή βιογραφικές όπως θα λέγαμε σήμερα εικόνες κυρίως εμφανίζονται στην κρητική σχολή και κατά την ύστερη τουρκοκρατία. Βέβαια δεν αποτελεί καινοτομία. Ήδη από τον 8ο αιώνα έχουμε εικόνες που περιγράφουν το δωδεκάορτο, ή αναφέρονται σε μαρτυρολόγια ή το Συναξαριστή κατά μήνα (πχ. Ι. Μ. Σινά, Άγ. Όρος κ.α.). Κατά την οθωμανική περίοδο οι εικόνες απετέλεσαν τα βιβλία των αγραμμάτων. Παράλληλα υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη να διαδοθούν τα μαρτύρια των Αγίων και κυρίως των Νεομαρτύρων, προς ενίσχυση και εμψύχωση των διωκομένων χριστιανών, αλλά και ως απόδειξη της διαρκούς παρουσίας της χάριτος του Αγίου Πνεύματος στη ζωή της Εκκλησίας. Το Συναξάριον του Αγίου Θεοδώρου, μας το διέσωσε ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, στο Νέο Μαρτυρολόγιον, που εξέδωσε λίγα έτη μετά το μαρτύριό του Αγίου. Οι πρώτες συναξαριακές εικόνες του Αγίου ακολουθούν επακριβώς την οξυγράφο κάλαμο του Οσίου Νικοδήμου και μαρτυρούν αυτή ακριβώς την προσπάθεια, να αναπαραχθεί και να προβληθεί η αλήθεια του Λόγου μέσα από τη βιωματική διαδικασία, που είναι η εικόνα.

Λίγα λόγια για το έργο του Κωνσταντίνου Κουτούμπα

koutoumpas1























Από τα πιο γνωστά  έργα του Κωνσταντίνου Κουτούμπα, είναι η Εύρεση της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας της Εικονίστριας, πολιούχου Σκιάθου, περί το 1655, εμπνευσμένη εξ ολοκλήρου από το συναξάρι της εορτής. Ακόμη σχεδίασε τον νέο τύπο Αντιμηνσίου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο τύπωσε για λογαριασμό της και διαθέτει αποκλειστικά η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τον Ιούλιο του 2001 πραγματοποίησε Έκθεση Αγιογραφίας με τον τίτλο ‘‘ἐν Ἐσόπτρῳ’’, στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Σκιάθου Μπούρτζι. Τον Μάρτιο του 2006 συμμετείχε στην έκθεση ζωγραφικής με θέμα τη γυναίκα, που διοργάνωσε ο Σύλλογος γυναικών Σκιάθου. Τον Νοέμβριο του 2006 με το έργο μου ‘‘Σκιαθίτισσαι χορεύουσαι τὴν Καμάραν ’’, συμμετείχε στην πανελλήνια έκθεση ‘‘γνωστών και αγνώστων αξιόλογων καλλιτεχνών’’ ‘‘Ελλήνων Τέχνη’’, που έλαβε χώρα στον Πύργο Μπότσαρη στη Ναύπακτο, υπό την επιμέλεια του εκθέτη έργων τέχνης Μάρκου Μπότσαρη. Τον Αύγουστο του 2007 συμμετείχε στην υπαίθρια έκθεση ζωγραφικής ‘‘Χρώματα της Σκιάθου ’’ που διοργάνωσε το Πνευματικό κέντρο του Δήμου και ο Δήμος Σκιάθου, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Σκιάθου, Μπούρτζι. Από τις 23 Δεκεμβρίου 2008 μέχρι 18 Ιανουαρίου 2009 πραγματοποίησε με την αδελφή του Παρασκευή Κουτούμπα ομαδική έκθεση ζωγραφικής στον Πολυχώρο Τέχνης ‘‘Ελλήνων Αρχιπέλαγος’’, στη Σκιάθο. Στις 27 Ιουλίου 2010 έλαβε χώρα στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Σκιάθου η ομαδική Έκθεση Ζωγραφικής – Αγιογραφίας των Ανδρέα Καπίρη και Κωνσταντίνου Κουτούμπα. Το 2011 με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τον θάνατο του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη πραγματοποίησε Έκθεση Ζωγραφικής με τίτλο ‘‘Δώδεκα διηγήματα – Δώδεκα εἰκόνες. Εἰκονογραφώντας τὸ ἔργο τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη’’ στο Πνευματικό Κέντρο Ενοριών Σκιάθου, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, που παρουσιάστηκε επίσης στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Σκιάθου στο Ξενοδοχείο Skiathos Palace και στην Κοινότητα Κακοπετριάς Κύπρου.

Πηγή: www.pemptousia.gr